บทที่ 157 บทไม่มีชื่อ

เตชินนอนมองร่างคนที่คว่ำหน้ากับที่นอนด้วยสายตาที่มินทร์ไม่เคยเห็นจริงอยู่เขาอาจจะเป็นคนหยาบกระด้างพูดหวานๆไม่เป็นหรือทำอะไรที่นุ่มนวลแบบคู่รักคนอื่นทำไม่เป็นหรอกแต่คนที่เขารักที่สุดนอกจากครอบครัวแล้วก็คือไอ้มินทร์

"มินทร์ตื่นยังนี่จะสิบโมงแล้วนะเว้ย"เตเรียกคนที่นอนนิ่งเหมือนนอนตาย

"อือกูขยับไม่ไหว...